De titel van deze blog is tot me gekomen na meditatie over een liefdes relatie. Het betreft een relatie van mijzelf die is stuk gelopen. Na een zoveelste woorden wisseling met mijn ex-partner kwam de volgende gedacht bij me op:

Als we in onze relatie zoveel ongenoegen beleven dan moet er fundamenteel iets mis zijn. het moet zich bevinden op het vlak van ons zelfbeeld, wanneer een gevoel van liefde langs komt wil je dit vasthouden. (het ego wil alles grijpen om zich te bestendigen) 
Daarmee wordt het gevoel een object, en naast het feit dat het dood gaat is er ook nog de trigger van dit object (je geliefde) die daarmee ook een mentaal object wordt. 
Je bent op deze manier verliefd geworden op een product van je verstand, terwijl de echte liefde er ook nog steeds is maar die wordt vaak verward met het mentale ‘liefdes object’. 

Je kan nu twee kanten uit: of je gaat voor je mentale object van liefde of je gaat voor de echte liefde die zich niet laat grijpen. De keuze is aan jou maar realiseer je wel dat het traject van de echte liefde een complete overgave van je eigen ik inhoud. 

In dit geval was het een product van het ego waaraan wij beide onderdoor gingen.