Veel mensen zoeken echter een diepere betekenis voor hun bestaan in het hier en nu.
Wanneer je ‘vergeten’ bent dat je meer bent dan alleen je verstand is het een moeizaam bestaan. Je gaat je als mens dan mentale voorstellingen maken over de wereld. Alles moet, met andere woorden, geobjectiveerd worden om het te kunnen be-grijpen. Dat laatste woord is hier bewust zo neergezet omdat dat het is wat het verstand doet. Het wil dingen begrijpen! Het wil, met andere woorden, alles opdelen in stukjes om het in hokjes te stoppen.
Het grote nadeel van de wereld op deze manier te benaderen is dat het geheel, en de manier waarop alles in elkaar aangrijpt, niet gezien wordt.
Gaandeweg bekruipt je dan het gevoel dat je iets fundamenteels mist. Je innerlijk gaat steeds meer opspelen en wil je duidelijk maken dat je manier van jezelf afscheiden van het zijn niet goed is.
Het begint dan met vreemde toevallen die je iets duidelijk willen maken. Wanneer je voor deze zaken geen oog hebt zal ‘the universe’ je steeds vaker dingen voorschotelen met de vraag daar iets mee te doen.

Wat doen mensen hier mee? Dat is natuurlijk afhankelijk van je complete persoonlijk verhaal. Al deze zaken maken je tot een persoon zoals je die nu bent. Of je je vereenzelvigd met dit verhaal is een tweede…