De mens is de enige soort hier op aarde die kan denken in termen van heden-, verleden en toekomst. Deze laatste twee  zijn fictieve  attributen die niet als zodanig bestaan (het gehele leven speelt zich af in het nu)
Het verleden is een mind-state waarbij doorleefde herinnering door ons denken als zodanig wordt aangemerkt terwijl het feitelijk een herinnering in het heden is. Het verleden als zodanig bestaat niet en kan niet bestaan, stel je voor dat alles wat is zou ‘bevriezen’ in tijd, en dat dan als een stroom van momenten zou bestaan…

Net zomin kan de toekomst als zodanig bestaan, de toekomst bestaat in het nu en nergens anders, het is doordat ons denken momenten in de toekomst kan voorstellen dat er überhaupt zoiets als het concept toekomst bestaat.

Nu is er iets geks aan de hand met de concepten verleden en toekomst. Mensen gaan hieraan waarde hechten. Het verleden (waarin geliefden hebben geleefd en jijzelf mooie- en lelijke dingen in hebt meegemaakt) wordt hierbij een ‘realiteit’ voor degene die dit zo beleefd en het wordt een speciale vorm daar van; een realiteit die nooit doorleefd kan worden omdat die alleen in jouw denken bestaat. Zo is het ook met verwachtingen die mensen in de toekomst plaatsen, die toekomst is er alleen in jouw denken, het is een nooit bereikbare realiteit. En mensen gaan hier onder lijden, ze willen dat verleden graag vasthouden en die toekomst verwezenlijken door krampachtig te wensen dat ze er is. Al deze zaken leveren pijn op en kosten je energie, het zal je nooit gelukkig maken, alleen ongelukkig doordat het jouw levensenergie kost! Daarom zeggen alle mystici, geloven en wijzen dat je in het nu moet leven en je geen zorgen moet maken over het verleden en de toekomst.