Leren is ervaring opdoen en daarna afleren, wat je  overhoud is inzicht ook wel weten genoemd.
Ofwel het is eerst ervaring opdoen, op dat moment denk je het te begrijpen (en daarmee denk je dat je het je eigen hebt gemaakt!) maar pas nadat je deze ervaring weer hebt afgeleerd (en dus inziet dat niets ooit een bezit van iets anders kan zijn) krijg je het volledige inzicht.
Dit komt doordat alles twee kanten heeft, binnen- en buiten, licht- en donker, liefdevol- en liefdeloos enz. Pas als je beide kanten hebt doorlopen ontstaat een volledig inzicht, wat op haar beurt ook weer oplost in totaal gewaar zijn. 
En dan start de cyclus weer opnieuw
Door op deze manier door het leven te gaan bereik je uiteindelijk de leegte waar de Boeddha het over heeft, de leegte overwint daarmee de gehechtheid!
Voordat je tot dit punt komt moet je eerst leren doorzien wat denken is- en wat het met ons doet.
Ons denken maakt alles tot een object en daarmee wezen- en levenloos  
Denken zal nooit de realiteit en oneindigheid van het universum kunnen bevatten omdat denken werkt op basis van onderscheid, het maakt van alles objecten met een begin en een eind en stelt dan de vraag: wat komt er voor het begin en wat is er na het eind?
de essentie wordt ontdekt door te leren en weer af te leren zodat alleen de essentie in de vorm van weten over blijft.
De essentie kan dus alleen gekend worden buiten het kader van het denken.
Daarom is het van belang om je het volgende te realiseren
“Who is the i in ‘i am’
It is the focal point of attention which is conscious about this fact.”