Iets uitstellen is een intentie omzetten naar een denk-object wat je in de ‘toekomst’ plaatst. 
Aangezien toekomst alleen in het heden (nu) in het denken bestaat geeft elk onaf object in de toekomst frictie. 
Het denken kan namelijk niet met zaken omgaan die niet zijn afgerond en dit soort zaken blijven continue je aandacht vragen. 
Aangezien je datgeen je hebt uitgesteld zich in de toekomst bevind geeft dit een dubbele frictie; als eerste is hetgeen het object naar wijst niet afgerond, en ten tweede is het gelegen in de ‘toekomst’ wat extra denk energie kost om het in stand te houden…