Iemand zien kan je alleen vanuit mijn of jouw ‘viewpoint’ in de wereld (Wereldmodel in NLP termen). Dat is het punt van waar uit je de wereld bekijkt door alle filtering en kleuring of andere wijzen heen.
Een mens zien is als het bekijken van een ding waaraan je waarde hebt gehangen en waarbij je ook nog re-actie terug krijgt op jouw projectie in de realiteit. Maar dat is niet alles; een mens zien is proberen datgene te vangen wat niet te vangen is. (chi of levens energie) Een mens proberen te zien is als een foto proberen te nemen van een rivier waardoor elk moment opnieuw ander water doorstroomd.
Zien zoals jij werkelijk bent kan jij misschien ook niet (net zomin ik dat kan zolang ik nog wordt overstelpt met kleuring en filtering van de realiteit door mijn zintuigen en denken)
Ik kan je zien voor zover ik daar toe in staat ben. dat wil niet zeggen dat ik je niet WIL zien maar dat wil alleen maar zeggen dat ik niet in staat ben je te zien zoals jij werkelijk bent. Dit zal zo lang duren totdat ik zo ver kom dat ik kan doorzien op welke manier ik de werkelijkheid benader.
De benadering zal in ieder geval steeds beter worden naarmate ik me bewuster zal worden van de ‘verkrachting van de werkelijkheid’ zoals mijn denken dat doet.
Wat ik tot nu toe van je zie is een ander die er voor mij zo uit ziet, ik weet niet hoe jij er echt uit ziet, ik weet en zie alleen hoe ik je waarneem.
Als dat bij jou (in het geval ik met je interacteer) re-actie oproept zal er bij jou op dat moment vanuit  een bepaald zelfbeeld een incongruentie worden gevonden. Dat je er op re-ageert wil zeggen dat je koste-wat-kost jouw beeld van jezelf werkelijker acht dan mijn beeld van jou.

In beide gevallen proberen we de realiteit zo te draaien dat we gelijk krijgen… ofwel we zijn dan beide bezig de werkelijkheid te verkrachten.