Het ego is zo ongelooflijk geraffineerd in het vinden van dingen om zich toch weer aan je op te dringen dat je er soms helemaal geen erg in hebt. Het is de kunst om steeds beter deze trucjes te doorzien en in een later stadium te voorzien. Wanneer je weet dat er een situatie ontstaat waarbij het waarschijnlijk is dat het ego hier mee aan de haal gaat is het van belang dat je bij jezelf zegt: is dit werkelijk iets waar ik beter van wordt? Is dit wat ik nu ervaar iets wat ‘the fabric of the moment’ uit balans brengt? Is dit iets wat ik op een later tijdstip voor de geest kan halen en hierbij een geen goed gevoel krijg?
Als het antwoord op al deze zaken (of een er van) ja is heb je te maken met een ego interventie.
Wat het ego doet is frictie veroorzaken, het doet dit om de reactie-, welke meestal en voorspelbaar zal komen, als een vampier op te zuigen zodat het zich goed voelt. Het ego is namelijk een ‘state of mind’ waarbij je het gevoel hebt dat je volledig alleen staat in deze wereld. Dat deze wereld gevuld is met individuen die net zoals jij zijn, die bij alles haast hebben om als eerste dat te pakken waardoor ze zich even niet alleen te hoeven voelen.
Wat is de oorzaak van deze ‘state of mind’? Dit komt op wanneer je je afsluit van datgeen je diep van binnen weet: het inzicht dat je wezen er altijd is ofwel ‘ik ben’ omdat het zich niet in tijd en ruimte bevind. Jij bent de waarnemer van je zelf realisatie, hoe bewust je die dan ook uitvoert. 
Het ego komt dus naar boven wanneer je gaat geloven dat die diepe gedachten alleen maar onzin zijn, dat je er van overtuigd bent dat deze materiële werkelijkheid het enige is wat er is. Want je hebt daar voor een heel ‘afdoende’ test. Kan ik het vastpakken?
Het is sinds de renaissance heel gewoon geworden om de wereld te zien als een groot mechaniek. Als het uurwerk van het universum waarbij alles precies in elkaar past en alles draait zoals het hoort. Bij dit wereldbeeld bestaat er geen keuze of fout. Alles is precies zoals het is. Het gehele leven heeft zijn spel al gespeeld.  Het is als een automaat, elke keer dat je er een muntje in gooit wordt hetzelfde spelletje opnieuw gespeeld.
In dit wereldbeeld ben je gaan geloven, deels omdat het je wordt aangeboden in de vorm van opvoeding en cultuur, deels omdat je voor jezelf drogredenen gaat opstellen voor het bestaan van materie als ultieme realiteit en voorspelbaarheid.
De voorspelbaarheid is een van de stokpaardjes van het ego. Alles wat voorspelbaar is is een situatie waarbij je je niet hoeft te bekommeren over anomalieën, toevalligheden etc. Waar het ego een hekel aan heeft is verandering-, onvoorspelbaarheid-, creatieve invulling van een situatie enz. Het zijn juist die dingen die ons zo menselijk maken. Het ego wil niets liever dan een wereld met voorspelbare robots waar het ego de baas is.
Haast is ook een van de tools die het ego graag gebruikt. Met haast geeft het ego aan dat het directe bevrediging wil. Deze bevrediging zoeken komt op momenten dat je als individu je even ontspant en je diep van binnen je vrij voelt. Het ego kan niet tegen ongedefinieerde zaken als vrijheid. Vrijheid is een onmogelijkheid die het ego liefst zo snel mogelijk als zodanig als waarheid in jou verankerd wil zien.
Met haast zegt het ego: nu kan het nog, maar je moet wel snel zijn anders gaat het voorbij. Als je het nu niet doet voel je je dalijk niet goed omdat je het niet hebt gedaan.

Het ego vind dat elke ingeving van hem direct opgevolgd moet worden. Weer als reden omdat het ego niet wil dat je proeft aan vrijheid en geluk. Dat mag jij niet zolang het ego daar niet de regie over heeft! 
Sterk verwant aan haast is impulsiviteit, dit is een mechanisme wat zomaar opkomt. impulsiviteit is geen bewust ‘iets’ maar een product van het onderbewustzijn. het is een indicatie voor hoe jij op dat moment in het leven staat. impulsiviteit is een product van onbewuste verlangens-, verwachtingen en wensen. hoe helder en hoe zuiver deze zaken zijn hangt af van het model wat jij van de wereld hebt. is dit model gebaseerd op het Ego (een wereldbeeld waarin je jezelf definieert aan externe zaken zoals je aanzien bij anderen, ja bankrekening, je huis en auto enz.) dan zal de impuls een afgeleide zijn van dit wereld model.
Het komt er op neer dat een impuls op zichzelf niet goed- of verkeerd is maar de grond waaruit het vandaan komt en de discipline die jij je als mens hebt opgedaan je als een spiritueel mens te ontplooien maakt de impuls tot iets waarbij jij zelf en/of anderen baat bij hebben of dat het schaad.