Mijn kleine ik,

is dat wat mij zegt
dat wat jij bent
dat is niet echt
Dat wat werelds lijkt
is met leugens verrijkt
en daarna weggezet

in het hoofd van het net
Ik hoor je nu vragen
zijn dit dan niet allemaal vlagen
van waanzin en van dwaling?

Ik leer nu te kijken
met andere ogen dan ik deed
Ik kijk nu meer
en weet dat ik weet

Ik zie de sluiers
van illusie en geweld
ze zijn ons aangemeten
er in geslagen, ons verteld

Ik luister nu verder
dan ik kon
ik luister nu zonder luister
en naar de eeuwige ohm

ik voel nu dieper
dan ik ooit deed
ik voel de natuurlijke juistheid
maar ook het leed

Ik ben nu dieper
gezakt in het kleed
van eeuwige duisternis
en licht

Ik val voorover
en ik weet
het is de duister wat niet weet
dat het licht
in al haar luister, voelt en ziet

ze weet, het licht is duister
in diegene die niet weet
maar helder voor de ziener die niet vergeet
de ene zin, waar alles om draait:
ik ben.