Een relatie is soms net als nieuw speeltje. In het begin is het speeltje nieuw en interessant en wil je er telkens opnieuw mee spelen. Na een tijdje wordt het speeltje gewoon, en wordt het iets wat je in ‘bezit’ hebt. Het wordt, met andere woorden, iets wat jou identificeert. Na verloop van tijd zal, als het nieuwe er vanaf is, het ‘object’ van je relatie iets worden wat zo in en in bekend is dat je je bij het minste of geringste gaat storen aan elk niet-perfect aspect er van.
Uiteraard is dit alles wat hierboven beschreven is allemaal denken en conceptueel met denk-objecten omgaan, wanneer je je bewust wordt van dit feit krijg je de mogelijkheid om uit deze manier van denken te stappen en je bewust te worden van je relatie met de ander.
Je leert zien dat de ander net zo is als jij, een levend mens die zich ook zo bewust is van zichzelf net als jij. En als je je dit alles realiseert ga je inzien dat deze hele manier van met-mensen-omgaan een hele artificiële kijk op de wereld representeert.
Je ontdekt dat je de ander tot een object heb gemaakt en ook zo behandeld.
Je komt op het punt dat je, in het volle bewustzijn, een andere manier van omgang met een ander kan kiezen, een waarbij je de ander in zijn of haar waarde laat en je geen moeite meer gaat stoppen in zaken waarbij je, bij voorbaat vanuit je intuïtie, Al weet dat dit een onmenselijke manier van omgang betekent. Als je denken voldoende onder controle en tot stilstand is gekomen, zul je ontdekken dat elke actie die je in de concrete wereld doet vervuld is van een eerlijkheid en doelmatigheid die ze eerst niet had. Dit komt doordat je handelen nu niet gericht is op het resultaat maar op de ander zoals die op dit moment is. Wanneer je handelt vanuit een puur aanwezig zijn in het hier en nu, zul je ontdekken dat al je handelen gericht is op anderen zoals ze zijn. Dit betekent dat je, op geen enkele manier, denken in de vorm van concepten- en labels binnen een actie toelaat.

Dit is zuiver handelen.