Een echte wijze is één met de realiteit. Een echte wijze zal nooit de realiteit verdraaien of gebruiken voor elk ander doel dan die welke de realiteit ondersteunt en de mensheid (en andere levende wezens) helpt haar doel als wezen te verwezenlijken.
De essentie van wijsheid ligt dus in de realisatie dat elk levend wezen mag zijn wie die is en mag groeien naar datgeen het wil zijn.
De echte wijze zal dus alleen de minder wijzen een richting wijzen waar de realiteit gekend en ervaren kan worden.

De echte wijze weet ook dat alle minder wijzen alleen minder wijs zijn omdat ze nog niet op de juiste wijze in het leven staan, hij realiseert zich ook dat elk wezen wat zich niet volledig heeft gerealiseerd tot wat het in potentie kan zijn de mogelijkheid heeft om dit wel te kunnen zijn (of worden), het enige wat de zoeker zich moet realiseren is dat er gezocht wordt op een niet zo efficiënte manier, je zoekt, met andere woorden, vanuit een veronderstelling en wil niet echt de waarheid kennen maar alleen een bevestiging krijgen van wat je denkt te zijn en wat je denkt te weten

De echte wijze stuurt je hooguit die kant uit waarin het waarschijnlijk wordt dat je deze ‘foute kijk op de realiteit’ gewaar wordt en ze kan ombuigen naar een ervaren van de realiteit die niet afwijkt van de realiteit zelf.

De echte wijze onderneemt dus geen enkele activiteit voor een ander, hij (of zij) gebruikt zijn of haar eigen wijsheid om als een spiegel te fungeren voor die wezens die zoeken.

De echte wijze weet dat de echte wijze in iedereen schuilt, ze hoeft alleen gewekt te worden, kunnen zien dat het leven en de realiteit één zijn, en mooi is op zich. De realiteit en het leven zijn precies wat ze zijn: gewaar zijn hier te zijn, dat is genoeg. Wil je richting hebben? Onderzoek dan bijvoorbeeld de lessen van Eckhart Tolle, Osho, Nisargadatta Maharaj, Sadhguru enz. Dit zijn goede ‘richting aanwijzers’