Hoe bestaan wij als wezen, op welke manier existeren wij in de realiteit? deze blog werkt deze vraag wat dieper uit:

Afgescheiden?

De manifestatie van een wezen is zijn manier om te zijn en te kunnen ervaren.
Wij levende wezens (en zelfs alle mogelijke objecten die existeren) zijn altijd een afscheiding van ‘het alles’ door de afscheiding (die wij zijn van het ongemanifesteerde) hierdoor zijn we gelimiteerd en zijn we een punt op het tijd-ruimtelijke vlak.
Wat betekent dit? (Voor het gemak vertaald naar mijzelf) ik ervaar vanuit dit punt in tijd en ruimte. Ik kan alleen zo ervaren, niet anders, voor zover mijn zintuigen dit toelaten.

Er zal altijd een beleving zijn zodra er afgescheidenheid bestaat (zoals een ding of een wezen zoals we dat noemen) zodra er beleving is is er afgescheidenheid, deze zaken zijn wederkerig en onafscheidelijk. het een kan niet zonder het andere bestaan alleen door onze manier van waarnemen menen wij afgescheiden zaken waar te nemen. we zien niet de verbintenis van deze zaken. we zien, om het anders uit te drukken, niet alles maar alleen maar een klein aspect van de realiteit waarnemen en daarmee beleven.

Lichamelijk beleven

Wanneer het lichaam meer aandacht vraagt dan anders is er minder ruimte voor beleving van ‘dat alles daarbuiten’. De realiteit zal dan anders worden ervaren.
Op een mooie dag wanneer het aangenaam vertoeven is, zal het lichaam weinig aandacht vragen en blijft er meer ruimte over voor de beleving. Dit zou wel eens de oorzaak zijn van het feit dat we op mooie dagen ons veel bewuster zijn van onze omgeving dan anders.

De rol van denken

Op welke manier kan het denken ons helpen om begrip en kennis te krijgen van de realiteit?
Doordat het denken wel kan werken met allerlei zaken die in ons geheugen zitten, zo zijn ervaringen ook in het geheugen, ik kan met het denken verbanden ontdekken tussen ervaringen of tussen gedachten en ervaringen, op deze manier kan het denken wel helpen bij grip krijgen op de wereld en de realiteit.

Het denken probeert dus begrip te krijgen in termen van dualiteit van datgene wat niet tweeslachtig of dualistisch van zichzelf is.

Modi van bestaan

Denken en ervaren zijn twee modi van reflectie van de realiteit in het bewustzijn, zo is intuïtie er ook een. De realiteit gereflecteerd in bewustzijn is een afspiegeling van datgene wat zich manifesteert uit het ongemanifesteerde waar het bewustzijn ook deel van is.

Je probeert dus het leven in denken te leven wat net zo onzinnig is als de ervaring van muziek op te likken of de beleving van sexualiteit in een doosje in te pakken. Het zal nooit en tenimmer lukken het ene in het andere te vangen, zolang je denkt in deze termen.