Het ‘object van liefde’ kan nimmer bereikt worden vanwege haar tere transcendente aard, wanneer je namelijk een ‘object van liefde’ zou willen grijpen blijkt het ongrijpbaar te zijn. In de act van het er naar grijpen vervliegt liefde en blijf verdriet of soms angst of schrik achter als plaatshouder voor dat wat zo mooi en ontastbaar is: “pure liefde”
Toch is pure liefde te ervaren: door haar te accepteren en met haar mee te bewegen, alleen door puur onbevooroordeeld en ongefilterd haar waar te nemen kan men haar ervaren.

Dan kom je tot de ontdekking: Liefde zit in jezelf, je herkent je mooie kant in de ander die haar weerspiegeld, houden van iemand betekent dus ook letterlijk houden van jezelf, de liefde die de ander is wordt op andere manieren ervaren, gevoelsmatig.