Jij en ik zijn de grote magiërs, elk moment smeden wij beelden en emoties tot een moment. Alles komt terecht in het geheugen en wanneer we zo’n moment terughalen komt het zo terug zoals wij het aan elkaar gesmeed hebben. Dit is Samsara, dit is wat Boeddha bedoelde met de notie dat de mens zijn eigen noodlot maakt. Alle pijn, genot, verdriet en vreugde komt door ons tot uiting. En onze geest is onuitputtelijk. Elke keer ontdekken we weer een ander aspect van deze onmetelijke ruimte zonder hoeken, de leegte die zo vol is van ‘stuff that dreams are made of’

Wij putten hieruit, dit is ook de ‘plek’ waar ware creativiteit vandaan komt. En het zijn de momenten dat wij dit werkelijk ervaren dat we daar naar terug verlangen, we willen weer een worden met dat! De kosmische grap is dat we dit niet zien, we hebben het niet door maar het vervult ons van moment tot moment. Wij zijn sterrenstof, ‘stuff that dreams are made of’ totdat wij dat zelf beseffen zijn wij, dit wat wij zelf hebben samengesteld.

De wereld is een groot podium waarop het drama van alledag wordt uitgespeeld en wij zij allemaal acteurs in dit spel, doch is er een mogelijkheid om toeschouwer te zijn van dit alles, pak gewoon die toeschouwerstoel en aanschouw het! Simpeler kan het niet…. Maar nee wij voelen telkens weer die ‘drive’ dat we iets moeten doen wanneer we stil zitten. De reden dat mensen werken is niet alleen overleving: wij willen ook aan de gang blijven, wij putten hier onze zingeving voor onszelf uit, elke dag opnieuw smeed je deze momenten, zie het en aanschouw het.