Het lichaam is een vorm van herinnering, waarom? Wanneer je in meditatie je aandacht richt op een impuls zoals de aandrang om jeuk weg te krabben, een tinteling in je genitaliën en de impuls die daarmee gepaard gaat om daarop actie te ondernemen, de notie ‘ ik zit niet lekker’ en daar op ingaan door te verzitten enz. zal je in het aandachtig observeren van deze zaken tot de conclusie komen dat al die ‘dingen’ gestolde bewegingen of patronen zijn. Het zijn patronen die zich in de loop van je leven hebben vastgezet in je lichaam.

Zo geld het ook voor gedachten en gevoelens. Elke keer dat er zoiets langs komt met de herkenning zoals: ‘deze is heerlijk’, ‘dit vind ik vreselijk’ enz. is er de onbedwingbare behoefte direct erin te stappen en daarop volgend de identificatie tot je te laten komen, (of ongedacht) je hiermee te identificeren en dit uitdragen in de vorm van houding, actie en dergelijk.

De Advaita Vedanta en het Boeddhisme bevelen beide meditatie aan als remedie tegen excessen op dit gebied. Als je je realiseert dat lijden ontstaat door deze mechanismen zal je snel tot de realisatie komen dat een herprogrammeren van je lichaam een must is om tot bevrijding te komen van dit alles. Het is dus een illusie te denken dat je vrij bent in je doen en laten. Het geval is namelijk dat engageren in een van voorgenoemde gevallen resulteert in de uitvoering van zo’n dergelijk bewegingspatroon in de fysieke manifestatie (je lichaam). Elk (lichamelijk) patroon correspondeerde met een situatie en triggers, wanneer een van deze (of beiden) optreden zal een onbewust mens hierop reageren met het aangeleerde patroon. Pas wanneer je je bewust word van deze patronen en ze leert herkennen wanneer ze optreden en je lichaam daarop begint te reageren heb je de mogelijkheid om hierop in te grijpen. Dit is de beoefening in het onder controle krijgen van de elementen en guna’s. (Aarde,Water,Lucht,Vuur,Ether en de guna’s: tamas (inertie of terug willen keren tot niets), rajas (hartstocht of arousal) en sattva (meebewegen, helderheid van zien, onbevooroordeeld gadeslaan)

Je kan in de meditatie hierover ontdekken dat dus elke gestolde beweging of patroon wakker wordt onder de (juiste) omstandigheden, dat je lichamelijk gewaar wordt van deze ‘ontwaking’ en dat je dus met het waarnemen en niet-ingrijpen op deze beweging, de hele activering kan laten gaan en daarmee zien dat het een soort spel der elementen is. Hiermee ontdek je dat je in verlichting of helderheid van zien bevrijd raakt van ‘de zinnen, en haar typische reactievormen’