Zien dat het ‘denken’ een afgietsel maakt van de realiteit en hierop dan het denken loslaat om daaruit wetmatigheden en kennis te abstraheren waarop het zegt: kijk zo is het.

Het is dit proces wat antwoorden opwerpt die op hun beurt weer vragen opwerpt, die weer antwoorden opwerpen en weer vragen enz, dit is een eindeloos proces maar de realisatie hiervan is buiten die oneindige lus.

Het ziet dit aan en ziet het als een proces, een ding.

Wat ziet dit alles aan? Je komt tot de ontdekking dat dit wat het aanziet zelf niet gezien kan worden, het is zonder lichaam of substantie en daarmee vormloos. Dit gegeven is de essentie van alles en dat ben jij en ik.