(uit een brief aan een geliefde)

Goeiemorgen mooi mens, de grenzen van het spel of de droom zijn nu gezien, ik kan nu vrij bewegen in het spel of droom of hoe je het maar noemen wil, ik kan me identificeren met alles maar het wordt nu doorzien. Ons spel was een heerlijk spel, ik zie nu dat jij zo boos werd omdat ik het spel (in mijn onwetendheid) had stuk gemaakt. Ik zag het niet en zag jou als speler van je eigen spel ook niet. Het gevoel wat ik had voor je, die identificatie met het idee van verliefdheid en de uniekheid die dan weer mijn identiteit bevestigde is weg. Er is een doorzien voor in de plaats gekomen. 😳

Het is tegelijk onvoorstelbaar als je nog ‘vastzit’ in de droom maar ook heerlijk om te spelen, het is je eigen spel. Wat je allemaal meemaakt is wat jij ook in dit spelletje wil meemaken! Speel het zo lang je wil, ik vind daar niets van. Als je weer eens met mij wil spelen kan dat maar weet nu dat ik het spel zie, dat ik me er vanaf nu vrij in beweeg, wat een bevrijding, dat is nu vrijheid. Ik geef je een dikke kus met de intentie dat ik van je hou en je in je wereld laat zijn wie jij bent.

Het moet zo gaan in een zekere zin. De grenzen of de regels van het spel kennen, wat dat betreft,  niet zo veel flexibiliteit wanneer je nog volledig geïdentificeerd bent daar mee. Doe lekker je dingen, die doe ik ook, ik zal waarschijnlijk nog veel meer kroepoek (non dualistische filosofie) gaan ‘verkopen’ aan diegenen die dat willen hebben. In oneindige liefde zie ik je, jij als je eigen mooie beeld, en ik als mijn eigen mooie beeld in die droomwereld die ik zelf ben 😘