Is het je ooit opgevallen dat je een groot deel van je leven je ‘begeeft’ in een mentale ruimte? Zie je dat je de wereld en alles en iedereen daar in benaderd vanuit de gedachte welke je van het-, hem of haar hebt?

Zaken uit het verleden of toekomst zijn mentale zaken. Het zijn, om het zo te zeggen, kopiëen van dat wat nu is. Als je een fles wijn hebt van 10 jaar oud en je stelt de vraag: was die fles in het verleden of is die in de toekomst, dan is dat als je er werkelijk bij stil staat, de grootste onzin want die fles is altijd nu, in het heden. Je kan wijn niet in het verleden of toekomst drinken en evenmin kan je brood 50 jaar geleden of 50 jaar in de toekomst eten. Los van het feit of dit klopt in relatie met je lichaam (of het bijvoorbeeld nog 50 Jaar zal bestaan) is de notie dat iets alleen nu ervaren kan worden toch zo dwingend dat je intellectueel wel moet concluderen dat ervaren  geen intellectuele of mentale aangelegenheid is.
Zodoende is het ook logisch voor het verstand om op dit punt te begrijpen dat het niet te begrijpen is. Het is eenvoudigweg en alleen denken over… het is ook precies dat.
Het lijken twee werelden (denken en ervaren) maar alle denken en alle ‘voeding’ voor het denken komt uit de ervaring dus moet denken daarmee ook reëel zijn. Het grote verschil met de ervaring is dat het ervaren altijd vast ligt in dit moment en het denken zich daaraan lijkt te onttrekken, niet kwa vorm, maar kwa inhoud. Denken zou je dus kunnen zien als een hulpmiddel om het ongemanifesteerde vorm- en daarmee bestaan in deze realiteit te geven. 

Wanneer je dus ‘in gedachten’ bent, ben je met reflecties bezig van nu, het zijn echter mentale zaken en daarmee begeef je je in een bubble, een mentale bel waarin je je waarachtig waant maar niet bent. Iedereen kent het wel dat je aan het denken bent over iets of met een puzzel of spel bezig bent en je de realiteit uit het oog verliest. Soms wordt je daar uit opgeschrikt door iets of iemand soms zit je er tijden in totdat je beseft: oh ja waar ben ik de hele tijd geweest? Je zat in ‘mindspace’

De realiteit is een uitdrukking, een uitdrukking van alles wat mogelijk is. Deze uitdrukking in vorm en substantie is datgene wat wij zintuigelijk ervaren, en vanuit deze ervaring abstraheren we mentale objecten met naam en toenaam, met vormen en eigenschapen die we er aan toe schijven. dit is een normale manier van functioneren van ons denken maar toch vergeten wij er vaak bij dat het louter en alleen dit denken is. Denken is en blijft een soort lego of ministeck, of zie het als klei of andere bouwstof voor elke mogelijke vorm die je wil creëren. Met ons denken kunnen wij ongelooflijk veel bewerkstelligen in de realiteit. Uiteindelijk is het zaak om dit denken met al haar uitdrukkingsvormen te zien als een van de vele uitdrukkingen van het ongedefinieerde. laat je niet verstrikken door het denken de boventoon te laten voeren, de realiteit zoals die alleen maar is, is nog altijd de leidraad waaraan wij trouw moeten blijven. al het overige is bijzaak…