In elke ervaring die ik heb kom ik tot de ontdekking dat ervaren is opgebouwd uit iets wat wordt ervaren in de vorm van zien-,horen-,voelen,-ruiken en proeven (het object) en iets wat dit alles ervaart of ondergaat (de kenner of de waarnemer, kortweg subject genoemd)

Dit ervaren is een proces waarbij ik als subject het object gewaar ben maar wat betekent dit gewaar zijn? Ben ik een losstaand ding wat dingen ziet? Hoe kan een ding dan een ding waarnemen? Ik kan alleen gewaar zijn door bewustwording van dit proces en daarmee realiseer ik me dat het subject (ik) geen ding is maar puur bewustzijn. Met de realisatie bewust-te-zijn valt het begrijpen van mijn- of de situatie me toe: ik realiseer dat dit gewaar zijn mijn eigen aard is: ik ben bewustzijn of gewaarzijn, ik ben dit kennen en wat ik toeschrijf als een proces van waarnemen is daarmee realiseren dat dit bewustzijn de ware aard is van dit alles.

Ik hoef mezelf niet te reduceren tot een object-, gedachte-, gevoel of welk fragment dan ook want ik ben al dit bewustzijn zelf. Het onderscheid tussen subject en object verdwijnt met deze realisatie: ik BEN dat!

Sommige mensen doen deze realisaties af als kroepoek of gebazel van een persoon genaamd Bas Huygen maar daarbij zien ze niet dat ze met die act een wig drijven tussen hunzelf (gezien en ervaren als een losstaand individu) en die- of dat andere wat wordt gezien. Ze onderscheiden dus subject en object als losstaande zaken en behandelen ze dusdanig. Wat er met deze tweedeling vaak niet direct wordt gezien of ervaren is het feit dat een tweedeling van wat dan ook in feite een scheur is die je maakt. Jij scheurt jezelf los van al het andere inclusief alle anderen. Een scheuring gaat nimmer gepaard zonder pijn en na verloop van tijd zal deze pijn opgemerkt worden als eenzaamheid-, verveling- depressiviteit enz.

Ik kan hier intellectueel nog veel langer over doorgaan maar waar dit alles op uitdraait is de realisatie dat ieder voor zich door deze realisatie heen moet. Ieder individu moet tot inzicht komen dat individualiteit nimmer los staat van het geheel, hoe zou je je anders als los of nietig of alleen kunnen ervaren?

Laat de ervaring voor zich spreken en trek daar je conclusies uit.