Wanneer we spreken over ‘het manifest’ spreken we over iets wat wezenlijk ongevormd is maar door een indruk vorm verkrijgt. Zie dus dat vorm bestaat bij de gratie van dat waaraan het substantieel haar vorm te danken heeft, maar de moeilijkheid hierbij is dat DAT niet te objectiveren is en dus onkenbaar is.

Als de ‘substantie’ dus zonder vorm onkenbaar is, is het omgekeerde ook waar! Wat valt hier uit op te maken? Het betekent dat het ene niet zonder het andere bestaat en dat dit ‘samenspel’ dus eenheid is! Wat betekent dit weten voor de mens? In feite zegt het dat de mens pas ‘een mens’ is wanneer de wereld wordt meegenomen in dat beeld! Wij zijn de wereld teruggebracht tot een standpunt in de vorm van een mens.

Zou jij zintuigelijk waarnemen, denken en voelen gewaar zijn zonder wereld?

Uitdrukking is dus in wezen te vertalen als contrastwerking tussen ‘substantie in vorm’ het is contrastwerking in de eenheid zoals we eerder hebben geconstateerd.

Dankzij de contrasten ontwaren wij vorm en nemen we als gevolg van de gewoonte vormen als losstaande objecten waar te nemen, deze objecten als losstaand van mijn lichaam waar, en wanneer wij ons vereenzelvigen met het lichaam zal alles wat niet ‘jouw lichaam’ is als niet-mij voorkomen.

Het komt dus door de gewoonte ons Zelf te ver-een-zelvigen met het lichaam en de daaraan afgeleide zaken als denken en voelen (hoewel dat in werkelijkheid niet een product van het lichaam is, denken en voelen zijn net als het lichaam of in de ruimere zin zintuigelijke waarnemingen, noties in het bewustzijn wat jij en ik onafscheidelijk zijn) dat wij in de draaikolk van de dualiteit worden geworpen met alle gevolgen vandien.

Lijden kan je dus ook zien als je Zelf afleiden of de focus leggen op de manifestaties en daaraan een zelfgevoel koppelen. Je denkt dat je de dingen bent maar dat is in werkelijkheid maar de halve waarheid, je bent gewoonweg alles wat er is, maar dat is zo’n ongelofelijke immense aangelegenheid dat we dat vanuit het intellect niet kunnen aannemen, ons ongeloof in onszelf zit onze zelfrealisatie in de weg! Om daar te komen moet worden doorzien dat denken (inclusief intellect) gewoonweg niet het middel is om tot zelfrealisatie te komen. Zelf kan alleen worden gerealiseerd door te WETEN wat je bent en dat weten gaat door onmiddellijke gewaarwording van dat waarin alles verschijnt en verdwijnt, DAT ben je en dat is alleen met het hart te ‘bereiken’.